บทที่ 1 · 25 นาที
อ่านเนื้อหาของบทนี้ แล้วทำส่วน “ลองใช้” หรือ “ลองตรวจความเข้าใจ” ตามคำสั่งเดิม ใช้กรณี ข้อมูล หรือเรื่องที่คุณเลือกตามที่โจทย์ระบุ หากให้เขียน ให้จดในบันทึกส่วนตัวเพื่อทบทวน ส่วนนี้ไม่มีช่องส่งข้อความคำตอบ
เมื่อทำตามคำสั่งและอ่านจบ กด บันทึกสถานะว่าเรียนจบ ปุ่มนี้เก็บสถานะการเรียนของบท ไม่ได้ส่งข้อความที่คุณจดไว้ รอระบบยืนยันสถานะก่อนเริ่มบันทึกบทถัดไป
แหล่งอ่านต่อช่วยตรวจที่มาและขยายความ เปิดเว็บภายนอกในแท็บใหม่ ไม่ใช่ช่องส่งคำตอบของบทเรียน
เหตุการณ์ ความน่าจะเป็น และข้อมูลอดีต
การตัดสินใจภายใต้ความไม่แน่นอนเริ่มจากแยก ผลลัพธ์ที่เป็นไปได้ ออกจากสิ่งที่เราควบคุมได้
การทดลองสุ่มคือกระบวนการที่รู้ว่าผลลัพธ์ใดเกิดได้ แต่ยังไม่รู้ว่าครั้งถัดไปจะเกิดผลใด
เซตของผลลัพธ์ทั้งหมดเรียกว่า ปริภูมิตัวอย่าง (sample space) และเหตุการณ์คือกลุ่มผลลัพธ์ที่เราสนใจ
เมื่อทุกผลลัพธ์มีโอกาสเท่ากัน:
ความน่าจะเป็นต้องอยู่ระหว่าง 0 กับ 1 ถ้าเหตุการณ์ ครบทุกสถานะและไม่ทับกัน ต้องมี
เหตุการณ์เติมเต็มใช้
ตัวอย่างใหม่: วงล้อมี 8 ช่องเท่ากัน หมายเลข 1–8 โอกาสได้เลขมากกว่า 5 คือ 3/8 และโอกาสไม่ได้เลขมากกว่า 5 คือ 5/8
ในงานจริง เรามักประมาณความน่าจะเป็นจากความถี่อดีต เช่น 50 วันที่ผ่านมาเกิดความต้องการต่ำ 10 วัน กลาง 25 วัน สูง 15 วัน จึงประมาณเป็น 0.20, 0.50, 0.30 แต่ค่าประมาณนี้ใช้ได้เมื่ออดีตเกี่ยวข้องกับอนาคตและนิยามแต่ละสถานะคงที่
ก่อนใช้ข้อมูลอดีต ตรวจฤดูกาล แนวโน้ม เหตุการณ์ผิดปกติ การเปลี่ยนนโยบาย ข้อมูลขาด และจำนวนครั้งที่สังเกต อดีตเป็นหลักฐานสำหรับประมาณ ไม่ใช่คำรับรองว่าจะเกิดซ้ำ
ลองตรวจความเข้าใจ
ข้อมูล 40 วันแบ่งเป็นต่ำ 8 วัน กลาง 20 วัน สูง 12 วัน หาความน่าจะเป็นแต่ละสถานะ ตรวจผลรวม และเขียนหนึ่งเหตุผลที่สัปดาห์หน้าค่าเหล่านี้อาจใช้ไม่ได้